มหัศจรรย์จากรังผึ้ง: เมื่อวิทยาศาสตร์เปลี่ยน "น้ำหวาน" ให้เป็น "สบู่บำรุงผิว"
Published: 29 April 2026
4 views

มหัศจรรย์จากรังผึ้ง: เมื่อวิทยาศาสตร์เปลี่ยน "น้ำหวาน" ให้เป็น "สบู่บำรุงผิว"

รู้ไหมว่า "ผึ้ง" ตัวเล็กๆ ที่เราเห็นบินไปมาตามดอกไม้ ไม่ได้มีหน้าที่แค่ผลิตน้ำผึ้งแสนอร่อยเท่านั้น แต่พวกเขายังเป็น "นักสร้างระบบนิเวศ" ที่ยิ่งใหญ่ในโลกด้วย! เพราะผึ้งช่วยผสมเกสรให้พืชผลทางการเกษตรเติบโตได้มากขึ้นถึง 30-300%

ทำไม "น้ำผึ้ง" และ "ไขผึ้ง" ถึงดีต่อผิวเรา?

ในงานวิจัยนี้ อาจารย์นงนาถ พ่อค้า อรวรรณ ดวงภักดี ปรีชา รอดอิ่ม และกัลย์ธีรา สุนทราภิรักษ์กุล ได้ค้นพบว่าส่วนประกอบจากรังผึ้งมีคุณสมบัติที่เหมือนกับสกินแคร์

  • น้ำผึ้ง: เป็นสารที่เรียกว่า "ฮิวแมกแทนท์" (Humectant) ซึ่งทำหน้าที่เหมือนแม่เหล็กจิ๋วที่ช่วยดึงดูดและกักเก็บความชุ่มชื้นไว้ในผิว แถมยังมีสารต้านอนุมูลอิสระช่วยปกป้องผิวจากแสงแดดอีกด้วย
  • ไขผึ้ง: น้องๆ ทราบไหมว่าผึ้งงานต้องเคี้ยวไขผึ้งให้นุ่มเพื่อสร้างรัง ซึ่งไขผึ้งนี้มีความปลอดภัยสูงมาก ไม่ทำให้รูขุมขนอุดตัน และช่วยให้เนื้อครีมเนียนนุ่มน่าใช้

กว่าจะเป็นสบู่หนึ่งก้อน: วิทยาศาสตร์ในห้องแล็บ

พี่ๆ นักวิจัยไม่ได้แค่เอาน้ำผึ้งมาเทผสมสุ่มๆ นะครับ แต่เขาต้องทำการทดลองเพื่อหา "สูตรลับ" ที่ดีที่สุด:

  • สูตรที่สมบูรณ์แบบ: จากการทดลองหลายสูตร พบว่าการใส่ น้ำผึ้งร้อยละ 3 โดยน้ำหนัก คือสัดส่วนที่ทำให้สบู่คงรูปได้ดีที่สุดและน่าใช้งานมากที่สุด
  • การทดสอบความอดทน: สบู่เหล่านี้ต้องถูกนำไปอบในตู้ที่ร้อนถึง 50 องศาเซลเซียส และแช่เย็นจัด เพื่อดูว่ามันจะยังใสและน่าใช้อยู่ไหม ผลปรากฏว่าสูตรที่มีน้ำผึ้ง 3% นั้น "ผ่านฉลุย" แถมยังมีความเป็นกรด-ด่าง (pH) ที่อ่อนโยนต่อผิวเราด้วย

3. ผึ้งต่างชนิด สีสบู่ก็ต่างกัน

ความน่าตื่นเต้นอีกอย่างคือ ผึ้งแต่ละชนิดให้สีของผลิตภัณฑ์ไม่เหมือนกัน:

  • ถ้าใช้น้ำผึ้งจาก "ผึ้งโพรง" สบู่จะมีสีที่เข้มกว่าการใช้น้ำผึ้งจาก "ผึ้งมิ้ม"
  • แม้แต่ "อายุของรังผึ้ง" ก็มีผลต่อสีของไขผึ้ง โดยรังที่สร้างใหม่จะมีสีขาวออกเหลือง แต่รังเก่าจะมีสีเข้มขึ้นเรื่อยๆ

จากป่าสู่ชุมชน: วิถี "Zero Waste"

งานวิจัยนี้ไม่ได้ทำขึ้นเพื่อดูและผิวพรรณความสวยงามอย่างเดียว แต่ยังช่วยคุณลุงคุณป้าเกษตรกรในจังหวัดราชบุรีให้มีรายได้เพิ่มขึ้นด้วย ภายใต้แนวคิด "Zero waste beekeeping" หรือการทำฟาร์มผึ้งแบบไร้ขยะ

โดยการนำไขผึ้งที่เหลือทิ้งมาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์มูลค่าสูง เช่น สบู่หนึ่งกิโลกรัมอาจจะใช้ไขผึ้งเพียงเล็กน้อย แต่สามารถสร้างรายได้กลับคืนสู่ชุมชนได้มากเมื่อเทียบกับการขายไขผึ้งดิบเพียงอย่างเดียว


เอกสารอ้างอิง

นงนาถ พ่อค้า, อรวรรณ ดวงภักดี, ปรีชา รอดอิ่ม, กัลย์ธีรา สุนทราภิรักษ์กุล. (2564). การพัฒนาผลิตภัณฑ์สบู่ แชมพู และโลชั่นบำรุงผิวจากไขผึ้งและน้ำผึ้งบริสุทธิ์. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ราชบุรี.



Comments
To join the comment, please sign in.
Sign in
Don’t have an account? Register
Loading comments...