ค่ายอาสา 3 พระจอมเกล้า ครั้งที่ 8

ห้องเรียนชีวิตที่หล่อหลอม “บัณฑิต มจธ.” ให้เติบโตพร้อมสังคมอย่างยั่งยืน

ในโลกที่การเรียนรู้ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงในห้องเรียน กิจกรรมนอกหลักสูตรกำลังกลายเป็นพื้นที่สำคัญในการหล่อหลอมอัตลักษณ์ของนักศึกษาให้ก้าวไปไกลกว่าความรู้เชิงวิชาการ โครงการ ค่ายอาสาสามพระจอมเกล้า ครั้งที่ 8 จึงเป็นตัวอย่างชัดเจนของการออกแบบประสบการณ์เรียนรู้ที่เชื่อมโยง “การพัฒนาตนเอง” เข้ากับ “การพัฒนาสังคม” อย่างเป็นรูปธรรม ณ โรงเรียนบ้านหนองเข้ อำเภอบ่อพลอย จังหวัดกาญจนบุรี ในระหว่างวันที่ 20 - 22 ธันวาคม 2568 ที่ผ่านมา

ค่ายอาสาครั้งนี้ไม่เพียงเป็นการรวมพลังของนักศึกษาจาก 3 สถาบันในเครือพระจอมเกล้า ได้แก่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ และสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง แต่ยังสะท้อนบทบาทของมหาวิทยาลัยในการสร้าง บัณฑิตที่มีหัวใจสาธารณะ มีสมรรถนะศตวรรษที่ 21 และพร้อมรับผิดชอบต่อโลก สอดคล้องกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนของสหประชาชาติ (SDGs) โดยเฉพาะ SDG 4 การศึกษาที่มีคุณภาพ ผ่านการพัฒนาพื้นที่การเรียนรู้ของโรงเรียน SDG 11 เมืองและชุมชนที่ยั่งยืน จากการฟื้นฟูสภาพแวดล้อมทางกายภาพและ SDG 17 ความร่วมมือเพื่อการพัฒนา จากการทำงานร่วมกันข้ามสถาบันและเชื่อมโยงกับชุมชนท้องถิ่น

สำหรับนักศึกษา มจธ. ค่ายอาสาแห่งนี้เปรียบเสมือน “ห้องเรียนชีวิต” ที่เปิดโอกาสให้ได้ลงมือทำจริง เรียนรู้จริง และเติบโตจริง ผ่านการทำงานเป็นทีม การวางแผน การแก้ปัญหาเฉพาะหน้า และการอยู่ร่วมกับผู้อื่นบนความแตกต่าง กระบวนการเหล่านี้สะท้อนอัตลักษณ์ของนักศึกษา มจธ. ที่มุ่งสร้างผู้เรียนให้เป็น นักปฏิบัติ (Doer) นักคิดเชิงระบบ (System Thinker) และพลเมืองที่รับผิดชอบต่อสังคม (Responsible Citizen) ไม่ใช่เพียงผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยี แต่เป็นมนุษย์ที่เข้าใจผู้คนและบริบทของสังคม

การพัฒนาสนามเด็กเล่น การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบ Brain-Based Learning หรือแม้แต่การทำแปลงเกษตรในโรงเรียน อาจดูเป็นงานเล็ก ๆ ในสายตาคนภายนอก แต่สำหรับนักศึกษา นี่คือกระบวนการเรียนรู้ที่หล่อหลอมคุณค่าในระยะยาว การเห็นผลลัพธ์ของการลงมือทำ การรับรู้ถึงความหมายของการให้ และการตระหนักว่าความรู้ทางวิศวกรรมและเทคโนโลยีสามารถเปลี่ยนชีวิตผู้คนได้จริง

โครงการค่ายอาสา 3 พระจอมเกล้า ครั้งที่ 8 จึงไม่ได้มุ่งเพียง “พัฒนาพื้นที่” หากแต่กำลัง “พัฒนาคน” ไปพร้อมกัน ทั้งนักเรียนในชุมชนและนักศึกษาผู้เข้าร่วมกิจกรรม ในมิติที่ลึกกว่าตัวชี้วัดเชิงปริมาณ คือการปลูกฝังจิตสำนึก ความรับผิดชอบ และความเชื่อมั่นว่าการเปลี่ยนแปลงสังคม เริ่มต้นได้จากมือของนักศึกษาในวันนี้ เพื่อสร้างสังคมที่ยั่งยืนในวันข้างหน้า